Trochę fotek z pobytu w Korei Południowej:

Kompleks Samsung Electronics w Suwonie

Przeczytaj resztę wpisu o "Trochę koreańskich fotek" »

Z tą negatywną oceną jedzenia to trochę przesadziłem – w tradycyjnej koreańskiej restauracji (auuu… moje nogi… kto wymyślił taką pozycję do jedzenia?) jadłem Samgyeopsal i było naprawdę niezłe. Za to ichniejszy mocniejszy alkohol – Soju – miał 19,5%, więc wchodził jak woda .

Przeczytaj resztę wpisu o "Korea, Suwon c.d." »

Drugi w Korei… i już mam dość lokalnego jedzenia. Jest albo mdłe, albo ostre, albo mdłe i ostre. Spróbować – warto. Ale żeby to jeść? Przynajmniej taka wydaje się ta część koreańskiego jadłospisu, którą jadłem dotychczas (głównie bezmięsne potrawy).

Poza tym wrażenia pozytywne. Elektronicznie sterowana deska sedesowa… całkiem mili ludzie… a nocą od billboardów i świecących napisów można dostać epilepsji …

No i wylądowałem – na służbowy tydzień w Korei Południowej. Podróż męcząca niesamowicie – 10h w samolocie z Monachium do Seulu… nie polecam. Wolę pociągi, bo spokojnie można chodzić i stać, gdzie się chce.

Póki co wrażenia bardzo pozytywne – przede wszystkim wbrew zapowiedziom jest w miarę ciepło, tj. koło -3 stopni C (w porównaniu do Warszawy… lato! ). Trochę inny to świat – ulice kolorowe od billboardów i ciasne od domów stojących równo obok siebie. Gdyby tak po angielsku potrafili się porozumiewać…

Nigdy nie przywiązywałem wagi do zmiany roku – ot po prostu jedną umownie ustaloną liczbę zamienić trzeba na inną i mamy nową datę. A tu wraz z nowym rokiem porzuciłem w miarę nieskomplikowaną technologią HTML+JavaScript+XHR i zacząłem zajmować się Linuksem, C/C++ i GTK+. Nie tylko zdecydowanie większe wyzwanie, ale i w końcu mogłem “legalnie” zainstalować na korporacyjnej maszynie Linuksa . Winiaki oczywiście zostały na dysku, bo są potrzebne… do Outlooka , komunikatora i intranetu, ale spokojnie sobie pracują w wirtualnej maszynie nie zawracając głowy.

Zaskakująca, zdumiewająca, wstrząsająca i raczej ponura wiadomość… Ewa Hutny, razem ze współpracownikami, stworzyła na początku 2006 roku PC Format w całkowicie nowej formule. Formule, która przyniosła pismu niewątpliwy sukces – miesięczną sprzedaż rzędu 100-150 tysięcy egzemplarzy (przy nakładzie 150-220 tysięcy; dane ZKDP z różnych okresów) i pierwsze miejsce w polskiej prasie komputerowej.

Byłem w tym zespole od lutego 2006 roku do sierpnia 2009 i bardzo miło wspominam ten czas jak i bardzo doceniam możliwość pracy z Ewą Hutny. Wygląda niestety na to, że przeniosłem się z Bauera w porę (choć to nie było wcale planowane)…

P.S. W ostatnich miesiącach sprzedaż spadała i to mocno, ale kryzys dotknął wszystkich (również i konkurencję). Jak na razie Bauer oficjalnie milczy, w mediach też nie ma potwierdzenia newsa…

P.S. W końcu pojawił się jakiś news w Sieci – “Marek Konderski redaktorem naczelnym PC Format”.

Niby nic się nie zmieniło… dalej ze sobą mieszkamy, dalej dzielimy każdy dzień, dalej czujemy to samo… ale jednak jest troszkę inaczej . Przez pierwsze dni non-stop się do siebie uśmiechaliśmy. Taki zastrzyk endorfin . Teraz ich poziom zbliżył się trochę do normalnego, ale ciągle uczucie niesamowite. Polecam!

Oświadczyć się Jej i zostać przyjętym .

Oto w jaki inteligentny sposób Teatr Roma zdobył maile do swojego newslettera… którego w tym kontekście nie można inaczej nazwać niż spamem:

Przeczytaj resztę wpisu o "W jaki sposób Teatr Roma zdobywa maile (do spamu)" »

Komputer kupiony w Vobisie (wiem, wiem, spamują po forach, ale ich sklep napatoczył się…), całkiem przyzwoita konfiguracja i cena. Z wgranym systemem… i to jak wgranym – majstersztyk .

Przeczytaj resztę wpisu o "Bezmyślna konfiguracja nowych PC-tów (m.in. Vobis i inni)" »

Po 3,5 latach pracy w Wydawnictwie Bauer nadszedł czas na zmiany. Zajmowałem się tam mnóstwem spraw, dzieliłem praktycznie trzy różne etaty, przyswoiłem ogrom wiedzy i pokonałem sporo wyzwań. Jednak na wszystko przychodzi pora. Kończę swoją epokę w redakcji PC Format oraz NEXT i zaczynam nową w…

Przeczytaj resztę wpisu o "Zmiany… zmiany… zmiany…" »