Instalując Gentoo 2006.1 (czemu? patrz poprzedni wpis – Zabawy z partycjami, czyli jak skasować sobie system) postanowiłem sprawdzić jego graficzny instalator z płytki LiveCD/Install. Może wklepywanie poleceń z Handbooka się skończy?

Środowisko Gnome z LiveCD uruchomiło się bezproblemowo i ujrzałem na pulpicie dwa skróty – do instalatora tekstowego i GTK+. Po uruchomieniu drugiego z nich rozpoczął się proces konfiguracji instalacji… po kolei idący przez czynności wymienione w Handbooku Gentoo. Między innymi:

• Dzielenie dysku na partycje – sprawne i bezproblemowe.
• Rozpakowanie paczki bazowej – ustawienie pobrania jej z internetu nie zadziałało i instalator domagał się pliku lokalnego.
• Konfiguracja make.conf – ładnie pogrupowane wszystkie flagi USE (przebrnięcie przez nie może zająć sporo czasu).
• Wybór kernela – samodzielna kompilacja czy użycie dostarczonej binarki z płyty LiveCD.

Pech chciał, że rąbnąłem się przy jednym z parametrów CFLAGS… i tuż po rozpoczęciu kompilacji jakiegoś pakietu instalator grzecznie mi podziękował. Pozwolił wprawdzie na zgranie jakiś ustawień instalacji do XML-a, ale nie chciało mi się rozpoczynać od nowa pracy z nim – nie ma to jak ręczne wklepywanie poleceń .