Rodzaje piw

6 września 2006, by: kozik

Wyróżnia się dwa główne rodzaje piw:

  • górnej fermentacji
  • dolnej fermentacji

Piwa górnej fermentacji nazywają się tak, ponieważ drożdże w czasie fermentacji utrzymują się na powierzchni. Wyróżnia się:

  • Ale – Typowo brytyjskie piwo, często zaliczane do jasnych, ale zależy od rodzaju, czasem o owocowym posmaku.
  • Pale ale – Kolor jasnobursztynowy/brąz, zdecydowanie bardziej gorzkie od typowego ale, mocno chmielone.
  • Brown ale – Kolor od bursztynu do ciemnego brązu. Niezbyt gorzkie, brak aromatu chmielu, za to o wyraźnie słodowym charakterze i czasami z lekką nutą orzechową.
  • Porter – Ciemne, pożywne z bardzo silną goryczką piwo angielskie (często mylnie określa się tym mianem stouty).
  • Stout – Młodszy „brat” portera – ciemna barwa, bardzo chmielony i gorzki, wyczuwalny smak palonego ziarna. Przedstawicielem jest nasłynniejszy chyba Guinness.
  • Pszeniczne – Warzone z udziałem słodu pszenicznego (zazwyczaj do 50%-70% całego słodu). Najczęściej spotykane w Niemczech i Belgii. Posiada bardzo wiele odmian, głównie jasnych (typowy Weissbier, Berliner Weisse, Hefe-weizen z drożdżami do fermentacji w butelce, wit bier), ale są i ciemne (dunkel weizen, weizen-bock). Niesamowity smak, kolor i piana – nie każdy potrafi się do niego przekonać…
  • Lambic, geuze – belgijskie piwa (zazwyczaj też ze słodem pszenicznym), które powstają na skutek fermentacji spontanicznej, tj. z wolnych drożdży z powietrza. Raczej w domu nie do uzyskania.

Piwa dolnej fermentacji mają nazwę od tego, że drożdże po odfermentowaniu opadają na dno.

  • Pilsner – Określa się tak wszystkie jasne/złociste wytrawniejsze piwa tej fermentacji o przeciętnej mocy. W Polsce utożsamiane z „Jasnym Pełnym”. W poszczególnych krajach różnie się ten gatunek rozwijał (np. niemiecki pils, Dortmunder, czeski pilzner)
  • Lager – Wszystkie jasne piwa dolnej fermentacji o przeciętnej mocy.
  • Bock (koźlak) – Ciemne piwo (kolor mahoniu, ciemnej miedzi). Mocno słodowe, przeciętnie gorzkie, ale bez wyczuwalnego smaku chmielu.
  • Porter bałtycki – Rodzima odmiana stouta w wersji Imperial (nie, nie portera). Bardzo mocny pod względem woltażu oraz goryczki.

Jest to dosyć duży skrót i uogólnienie. Oprócz tych gatunków są jeszcze inne wywodzące się z nich – różnorodność jest ogromna, aż nie chce mi się o nich pisać :) )). Oto lista stron WWW z opisami stylów piwa:

http://bjcp.org/stylecenter.html – naprawdę dobrze opisane
http://www.gototem.com/Beer.html – przede wszystkim dokładne dane liczbowe

Dodatkowo polecam książki: „Piwa świata” Gilberta Delos oraz „Przewodnik Piwosza” wydawnictwa Pascal (Ziemowit Fałat, Andrzej Sadownik i inni)

Wysłano w Domowe piwowarstwo | 1 komentarz »

Adres dla trackback. RSS dla komentarzy w tym wpisie.

1 komentarz

  1. M4ly Says:

    Czegoś takiego szukałem thx
    dla mnie pozytywnie opisane

Dodaj komentarz




Uwaga: Włączona jest moderacja komentarzy, więc nowy komentarz nie ukaże się bezpośrednio po jego wysłaniu.

Uwaga: Działa filtr antyspamowy. Jeśli umieścisz w komentarzu odnośniki, to może on zostać błędnie zakwalifikowany jako spam.